Begin van de 21ste eeuw. Dinsdag en donderdag vluchtte ik dronken met mijn vier huisgenoten en beste vrienden de stad in om te ontsnappen aan het studerende bestaan. Het enige wat we deden was zo dronken mogelijk worden en dan met je zatte hoofd proberen een nuchter gesprek aan te knopen met eerstejaarsstudentes; want zij moesten makkelijk zijn, het kon niet anders. Op Nik na heeft niemand ooit in die tijd een vrouw het bed in geluld. Het draaide om status. Vrouwen wilden niets liever dan een dj, uitsmijter of de barman in bed hebben. We waren sullen, losers, te wanhopig, te dronken en te doorzichtig. Wat je niet hebt moest je creëren. Ik, Nik, Kurt, Martijn en Sjoerd. We moesten koningen worden.
We opperde het ooit eens, we zeiden het later nog eens tegen elkaar en toen we gefrustreerd een derde maal thuis kwamen was de kogel door de kerk geschoten met een wapen die alleen god had kunnen bedienen. Ik had nooit gedacht dat er een organisator in me zat, maar ik wilde status. We wilden vrouwen. We wilden iets zijn in het leven dat niemand anders ons na kon zeggen.
Psycho killer stond voor meer dan het uitgaansleven alleen. Het was een mythe, een exclusiviteit, een occulte. Het concept was simpel. Om de drie weken een thema feest op een speciale plek. Een aantal uur voordat het begon maakte we pas de locatie bekend. Gesloten supermarkten, oude kelders, leegstaande fabriekshallen, een boot of een oude kerk. Het draaide om de buzz. Mensen moesten het idee hebben dat ze op een bijzonder feestje waren. Mensen moesten het een week later nog over de legendarische avond hebben. Het enige wat wij vijven moesten doen was een goede locatie verzinnen, genoeg mensen uitnodigen en drank inslaan. De rest kwam vanzelf. Vrouwen, drugs, gratis drank, SOA’s, bekendheid en vele vrienden.
Ik heb nog nooit zoveel vrienden gehad als toen. Iedereen was mijn vriend. Iedereen schudde mijn hand. Elke dame zag dat we belangrijk waren. We stonden voor iets groots. Iets onaantastbaar. We waren onoverwinnelijk. We gedroegen ons onoverwinnelijk en het trok geluk aan. We werden zo groot dat het ook de negatieve krachten in het universum aantrokken. Het werd onze ondergang. Maar het begin was de meest fantastische periode ooit. Ik wilde het leven proeven en kreeg er de hemel gratis bij. Dat was mijn leven. Dat was ons leven. Ik wilde neuken. Ik wilde dansen. Ik wilde onder invloed zijn. Ik wilde vooral ergens anders zijn. Ver weg van het bestaan dat iedereen leed. Ik wilde vooral niet gewoon zijn. Alsjeblieft, niet gewoon maar iemand zijn.
Charlie te Utrecht 2011
Terug naar home
